ตอนที่ 303
ลมหนาวพัดผ่านหน้าต่างไม้เก่าของร้านยา เสียงกระดิ่งที่ประตูดังขึ้นเบา ๆ ก่อนที่หญิงชราคนหนึ่งจะก้าวเข้ามาพร้อมตะกร้าสมุนไพรเต็มแขน
"วันนี้ได้ใบเงินจันทร์มาเยอะเลยนะ" นางพูดพลางวางตะกร้าลงบนเคาน์เตอร์ ข้าก้มลงดูใบไม้สีเงินที่เป็นประกายภายใต้แสงตะเกียง กลิ่นของมันหอมเย็นจนแทบลืมความเหนื่อยล้าจากเมื่อคืน
ในโลกเดิม ข้าเคยนับเม็ดยาใส่ซองวันละหลายร้อยซอง แต่ที่นี่ ยาทุกขวดต้องเริ่มจากการเลือกใบไม้ทีละใบ บดด้วยมือ และรอให้มนตร์ในตัวมันตื่นขึ้นเอง
ข้าหยิบใบหนึ่งขึ้นมาส่องกับแสง เส้นใบเรืองแสงจาง ๆ เป็นสัญญาณว่ามันพร้อมแล้ว ถ้าปรุงถูกวิธี ยาขวดนี้อาจช่วยชีวิตทหารที่บาดเจ็บจากชายแดนได้ทั้งกองร้อย
แต่ข้ารู้ดีว่ายิ่งยาทรงพลังมากเท่าไร คนที่อยากได้มันก็ยิ่งอันตรายมากเท่านั้น และเมื่อคืน มีคนแปลกหน้าสามคนยืนเฝ้าอยู่หน้าร้านจนรุ่งสาง
ข้าวางใบไม้ลง ปิดหน้าต่าง แล้วหันไปบอกหญิงชราด้วยเสียงที่เบาที่สุด "ช่วงนี้อย่าเพิ่งบอกใครนะครับ ว่าเราปรุงยาอะไรกันอยู่"
นักเขียนนิยายแนวต่างโลก ชอบวางปมยาวและค่อย ๆ เฉลยทีละชั้น อัปเดตสัปดาห์ละ 3 ตอน
ความคิดเห็นตอนที่ 303
65 ความคิดเห็นตอนนี้จังหวะดีมาก ฉากสุดท้ายขนลุกเลย
รอตอนหน้าไม่ไหวแล้ว ใครเดาได้บ้างว่าจะเกิดอะไรต่อ
ขอบคุณผู้แต่งที่อัปเดตตรงเวลาตลอดเลยค่ะ